In the years when installation work came to the fore, computer technologies also began to be used as a means of artistic expression. From the early years of the 21st century onward, installation, a form of expression in architecture, began to emerge through interactive means. In this way, new application methods were introduced by utilizing the design and production methods developed by technology. Contemporary artists, working on installations that utilize diverse structures and materials with contemporary techniques, seek to differentiate themselves from traditional exhibition methods, aiming to strengthen the relationship between their works and the viewer and foster their participation. With technological advancements, installation art has evolved into an experience-oriented art form that allows the viewer to interact with all their senses. This research examines the role of material use, digital design, and digital fabrication in installation art, based on technological advancements. In this context, the study aims to examine how the new possibilities offered by technology are reflected in the expressions of installation art, the creative avenues they open up for artists, and how they transform the relationship between the viewer and the work through changes in production methods. This study examined relevant theses, articles, biennial catalogs, internet resources, and studies from institutes working on digital production techniques. The development of installation art in the context of developing technologies and digital production techniques was examined using document analysis, a qualitative research method. The findings were categorized according to the materials and production techniques used in 20 installation works from 21st-century contemporary art practices. The research explored the impact of computer-aided systems and digital fabrication techniques on installation design methods and practices as works of art, and their evolution over the years.

Enstalasyon çalışmalarının ön plana çıktığı yıllarda bilgisayar teknolojileri de sanatsal ifadenin aracı olarak kullanılmaya başlanmıştır. 21. yüzyılın ilk yıllarından itibaren mimarlık alanında da ifade biçimi olan enstalasyon etkileşimli şekillerde de ifade edilerek var olmaya başlamıştır. Bu şekilde teknolojinin geliştirdiği tasarım ve üretim yöntemlerinden de faydalanılarak yeni uygulama metotları ortaya konulmuştur. Enstalasyonlar, farklı strüktür ve malzemeyi güncel tekniklerle birlikte kullanmaya yönelik uygulamalar üzerinde çalışan çağdaş sanatçı, geleneksel sergileme yöntemlerinden farklılaşma arayışıyla ürettiği eserleri ile izleyici arasındaki ilişkinin güçlenmesini hedefler ve izleyicinin katılımını sağlar. Teknolojik gelişmelerle birlikte enstalasyon sanatı, izleyicinin tüm duyularıyla etkileşim kurabildiği, deneyim odaklı bir sanat biçimine dönüşmüştür. Bu araştırma enstalasyon sanatında teknolojik gelişmelere bağlı olarak malzeme kullanımı, sayısal tasarım ve dijital fabrikasyonun yerini incelenmektedir. Bu bağlamda çalışma, teknolojinin sunduğu yeni imkânların enstalasyon sanatının ifade biçimlerine nasıl yansıdığını, sanatçılara ne tür yaratıcı alanlar açtığını ve izleyici ile eser arasındaki ilişkiyi nasıl dönüştürdüğünü üretim biçimlerindeki değişimler üzerinden ele almayı hedeflemektedir. Çalışmada, konu ile ilgili tezler, makaleler, bienal katalogları, internet kaynakları ve dijital üretim teknikleri üzerine çalışan enstitü çalışmaları taranarak gelişen teknolojiler ile enstalasyon sanatının dijital üretim teknikleri bağlamında gelişimi nitel araştırma yöntemlerinden doküman analiz yöntemi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular 21. yüzyıl çağdaş sanat pratiklerindeki 20 enstalasyon çalışması üzerinden kullanılan malzeme ve üretim teknikleri kapsamına göre sınıflandırılmıştır. Araştırma sonucunda bilgisayar destekli sistemlerin ve dijital fabrikasyon tekniklerinin sanat ürünü olarak enstalasyon tasarım metotları ve uygulamaları üzerindeki etkilerini ve yıllar içindeki değişimini belirlenmeye çalışılarak tartışılmıştır.