The aim of fashion design education is to train fashion designers who can best meet the needs, demands, and expectations of the industry. To this aim, educational institutions offering fashion design education strive to shape their programs, and feedback studies on the effectiveness and adequacy of these programs are crucial for evaluating and updating them. Accordingly, the main objective of this research is to examine the extent to which the competencies acquired by undergraduate fashion design program graduates in studio courses (project courses) affect their knowledge, skills, and attitudes in their working lives, by comparing them in terms of cognitive, affective, and psychomotor competencies, and conducting a general evaluation of the implemented program. The research followed a quantitative method, employing a single survey model. A 5-point Likert-type questionnaire developed by the researcher was used to collect data. The study sample consisted of graduates from the Textile and Fashion Design Department of the Faculty of Architecture and Design at Eskişehir Technical University, and the sample comprised 98 graduates reached through criterion sampling. Descriptive statistical techniques were used in the analysis of the obtained data, and in line with the research findings, it was concluded that the current education program meets the needs of graduates in their working lives in terms of cognitive, psychomotor, and affective competencies.

Moda tasarımı eğitiminin amacı, sektörün ihtiyaç, talep ve beklentilerine en iyi şekilde cevap verebilecek moda tasarımcıları yetiştirmektir. Bu amaç doğrultusunda moda tasarımı eğitimi verilen öğretim kurumları tarafından moda tasarımı eğitim programları şekillendirilmeye çalışılmakta, yapılacak program etkililiği ve yeterliliğine yönelik dönüt çalışmaları ise programların değerlendirilerek güncellenebilmesinde önem arz etmektedir. Bu doğrultuda araştırmanın temel amacı, lisans düzeyinde moda tasarımı programı mezunu kişilerin stüdyo derslerinde (proje derslerinde) kazandıkları yeterliliklerin çalışma hayatlarındaki bilgi, beceri ve tutumları üzerinde ne derecede etkili olduğunun, bilişsel, duyuşsal ve psikomotor yeterlilikler bakımından karşılaştırılarak incelenmesi ve uygulanan programın genel bir değerlendirmesinin yapılmasıdır. Araştırmada nicel yöntem izlenmiş, araştırma modeli olarak ise tekil tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde araştırmacı tarafından geliştirilen 5’li likert tipi anket formu uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma evreni Eskişehir Teknik Üniversitesi Mimarlık ve Tasarım Fakültesi Tekstil ve Moda Tasarımı Bölümü mezunları olup, ölçüt örnekleme yöntemi ile ulaşılan 98 mezun araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Elde edilen verilerin analiz edilmesinde betimsel istatistik teknikleri kullanılmış olup araştırma bulguları doğrultusunda; mevcut eğitim programının bilişsel, psikomotor ve duyuşsal yeterlilikler bakımından mezunların çalışma hayatlarındaki ihtiyaçlarına cevap verebildiği sonucuna ulaşılmıştır.