This study aims to digitally reinterpret the geometric ornaments located in the inner courtyard of the Şehzade Mosque, one of the significant examples of Ottoman architecture, and to transfer these traditional patterns into contemporary fabric and fashion design. The research focuses on demonstrating how traditional Islamic geometric patterns can be restructured through current digital design tools and applied within three-dimensional design environments. Within the scope of the study, geometric patterns derived from the Sehzade Mosque were digitally reconstructed in two dimensions using Adobe Illustrator and further supported and diversified through AI-based visual generation tools. These patterns were then transformed into digital materials by creating texture maps via Adobe Substance 3D Sampler. In the final stage, the generated materials were applied to fabric surfaces and ready-to-wear garments in the CLO3D software, resulting in realistic three-dimensional visualizations. The findings of the study indicate that traditional geometric patterns can be addressed not only as visual representations but also as functional digital surfaces suitable for contemporary design processes. In this respect, the research proposes a practice-based digital workflow that integrates cultural heritage with digital design technologies, contributing to the fields of fashion and textile design.

Bu araştırma, Osmanlı mimarisinin önemli örneklerinden biri olan Şehzade Camii’nin iç avlusunda yer alan geometrik süslemelerin dijital ortamda yeniden yorumlanarak çağdaş kumaş ve moda tasarımına aktarılmasını amaçlamaktadır. Çalışma, geleneksel İslam geometrik desenlerinin güncel dijital tasarım araçları aracılığıyla nasıl yapılandırılabileceğini ve üç boyutlu tasarım ortamlarında nasıl uygulanabileceğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırma kapsamında, Şehzade Camii’nden elde edilen geometrik desenler Adobe Illustrator programında iki boyutlu olarak yeniden üretilmiş; yapay zekâ tabanlı görsel üretim araçlarıyla desteklenerek çeşitlendirilmiştir. Elde edilen desenler, Adobe Substance 3D Sampler aracılığıyla dokusal haritalara dönüştürülerek dijital materyal haline getirilmiştir. Son aşamada ise bu materyaller CLO3D programında kumaş yüzeylerine ve hazır giyim ürünlerine uygulanarak üç boyutlu görselleştirmeler elde edilmiştir. Çalışma, geleneksel geometrik desenlerin yalnızca görsel temsiller olarak değil, aynı zamanda çağdaş tasarım süreçlerinde kullanılabilir dijital yüzeyler olarak ele alınabileceğini göstermektedir. Bu yönüyle araştırma, kültürel mirasın dijital tasarım teknolojileriyle bütünleştirilmesine yönelik uygulamaya dayalı bir yöntem önererek moda ve tekstil tasarımı alanına katkı sunmaktadır.